Dag 1-2-3-4-5-6-7-8

15 juni 2008: LF1 Noordzee route

De tweede dag

Na een goede nachtrust en ontbijt waren we de volgende ochtend om 9.00 u weer op pad en fietsen via de Boswachterij van Staatsbosbeheer richting Den burg. Onderweg komen we veel bloemrijke graslanden tegen waar het roze ziet van de Orchideeën. In Den Burg aangekomen is alles nog in diepe rust en we fietsen door naar het zuidelijkste dorpje van het eiland Den Hoorn.

Daar bekijken we het fraaie dorpje met een mooi kerkje dat dateert uit 1646. Dan gaan we richting de Petten een plas met allemaal eilandjes er waar een kolonie Grote sterns broed en andere vogelsoorten. Daar ont-moeten we een groepje vogelaars uit Duitsland. En mogen van hun telescoop gebruikmaken. Maar een goed gevoel hebben we niet. We weten dat er op die plek vervelende dingen zijn gebeurd en veel broedende vogels verstoord zijn met het vangen van Grauwe ganzen die ze vergast hebben.
Voor meer informatie kun je kijken op: http://www.faunabescherming.nl/ Nadat we daar een poosje gebivakkeerd hadden besloten we afscheid te nemen en bedankte de Duitse vogelaars. We fietsen nu richting de haven waar we de veerboot naar de vaste wal nemen. We zijn in Den Helder en zoeken naar het bordje van de LF1 Noordzee route dat we al snel vonden. We volgde de route en het was Noordwesten wind dus het eerste stuk hadden we schuin de wind op kop. Voorbij de vuurtoren de Lange Jaap die uit 1877- 1878 dateert.

Daar kregen we de wind in de rug en werden we vooruit geblazen. Na een tijd langs de Noordzee gefietst te hebben ging de route de duinen in. Daar kwamen we langs een plas in de Hamslootvallei een natuuront-wikkelingsgebied. Een paar kilometer verderop waren de duinen helemaal begroeid met het Duinroosje en het zag er prachtig groen. Het ging duin op en af. Een jogger haalde mij duin op steeds in maar duin af ging ik hem weer voorbij. We raakte met elkaar in

gesprek en tot een paar honderd meter voor het dorp Callantsoog sloeg hij af en riep nog tegen mij "Je krijgt nog een heel hoge duin en dat is de laatste voor het dorp" Toen kreeg ik pas in de gaten wat voor conditie die man had, we hadden toch heel wat kilometers samen opgetrokken. Terwijl Steven druk bezig was met het fotograferen en ons iedere keer weer in moest halen. In het dorp Callantsoog zouden we de nacht door brengen. In de avond uren hebben we nog een stukje gewandeld in de Lutickduinen. Een droge binnenduin afgewisseld met vochtig hooiland en een niet toegankelijke eendenkooi.

Foto's