Dag 1-2-3-4-5-6-7-8

14 juni 2008: LF1 Noordzee route

Het is jaren geleden dat we onze laatste fietsvakantie hebben gehad. Maar dankzij de handbike komt een lang gekoesterde wens uit om de LF1 Noordzee route te fietsen! Het lijkt mij een echte uitdaging om zoveel kilometers door de duin op en af te fietsen. Deze route is dan ook het startsein om meer fietsvakanties te gaan houden!

De eerste dag
Vrijdag had ik de Nederlandse Spoorwegen opgebeld en door gegeven dat we op zaterdag morgen om 6.59 de trein wilde nemen van Roermond naar Den Helder. Alles was geregeld dus zaterdag in alle vroegte vertrokken we met een goed gevoel richting het NS station in Roermond. Daar kochten we kaartjes en dan met de lift naar beneden naar het volgende perron. Maar toen ik bij de lift aan kwam bleek deze niet te werken. Steven ging weer terug naar het loket om te melden dat de lift niet werkte.
Er werd hem verteld dat er met een sleutel een knop omgezet moest worden om de lift te laten werken maar die persoon met de sleutel was nog niet aanwezig. Ik zag onze eerste vakantiedag al helemaal in duigen vallen alles was toch ruim van tevoren aan de NS door gegeven! Ondertussen reed de trein die we moesten hebben het station binnen. De treinmachinist en conducteur werden gewaarschuwd en hadden begrip voor de situatie en wilde heel even wachten. Maar dan moest ik wel naar de ander kant komen maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan! Dus ik besloot om zittend op mijn kont de trappen af te schuiven. Steven sjouwde alvast mijn aankoppelbike naar beneden door de tunnel naar het volgende perron. Een taxichauffeur nam mijn rolstoel. De arme man zal zich daar een breuk aan getild hebben want die was zooh zwaar.

Mijn tas was volgeladen, mijn slaapzak en nog wat spullen waren allemaal onder de rolstoel bevestigd. Toen ik onder-tussen halverwege de trap was kwam er een man van de NS heel op zijn gemak aan wandelen met de sleutel van de lift. Gelukkig kon ik met de lift omhoog naar het volgende perron. De oprijplank stond al gereed voor de trein. Vlug de trein in en met drie minuten vertraging vertrok dan de trein richting Amsterdam. Wat was dat een opluchting.
In Amsterdam moesten we overstappen en daarna nog eens twee maal in Hoorn en in Heerhugowaard . We moesten helemaal omrijden omdat er werkzaamheden aan het spoor waren tussen Amsterdam en Alkmaar. Eindelijk zijn we dan in Den Helder en hadden meteen aansluiting op de boot naar Texel. De boot over de Waddenzee werd begeleid door veel naar voedsel bedelende meeuwen! In Texel aangekomen fietste we langs het wad en kwamen langs kleine dorpjes waar we natuurlijk ook even een kijkje namen zoals de haven van Oostereind, Oudeschild en Dijksmanshuizen en Zevenhuizen. Daar zagen we nog wat oude tuinwallen. De tuinwal is een uit graszoden opgebouwde wal, die dient als afscheiding van het perceel. komen dergelijke wallen meer voor. Dan komen we bij de schorren aan en fietsen de dijk op, het is daar een kraamkamer voor zeevissen en schelpdieren.
En natuurlijk de onuitputtelijke voedselbron voor duizenden wadvogels. Een vogelparadijs voor vogelliefhebbers en je vertrekt er weer zelden zonder teleurgesteld te zijn. Hier broeden vogels zoals Kluut, Lepelaar, Scholekster en Eidereend. In de winter verblijven er Rotganzen, eenden en steltlopers als Rosse grutto en Regenwulp. Na enige tijd daar vertoeft te hebben fietsen we verder richting De Cocksdorp om de vuurtoren Eierland van dichtbij te bekijken, hij is uit het bouwjaar 1864. Dan volgen we het fietspad richting de Slufter.

De Slufter is een uniek gebied dat in open verbinding staat met de Noordzee. Na een aantal mislukte pogingen om er een landbouwpolder van te maken werd aan het begin van de 20e eeuw door nieuwe inzichten besloten het zeegat open te laten. Het Sluftergebied bestaat uit een krekenstelsel dat soms na een storm onder water staat. Kenmerkend is de kweldervegetatie met planten als Zoutmelde, Zeekraal, de geurige Zeealsem en het Lamsoor, waarvan de bloemen in het voorjaar het gebied paars kleuren. Het grootste deel van De Slufter wordt als vogelreservaat beheerd; alleen het zuidelijke gedeelte is vrij toegankelijk maar in een rolstoel jammer genoeg niet goed toegankelijk. Laat op de avond arriveren we in De Koog waar we onze eerste overnachting door brengen.

Foto's

 
vervolg: de tweede dag