Wederom waren er deze dag weer veel bekende gezichten.
Van de leden waren Hans, Pierre, Aad, Jan, Ria, Steven en
Tim aanwezig. Als gastrijder zijn er de ouders van Tim,
Gerda, Ivanhoo en Gerdie. Ben had zich netjes afgemeld en
was nog op fietsvakantie.
Johnny een bekende gastrijder uit
het Belgische Peer had zich ook aangemeld maar na vijftien
minuten wachten zijn we dan toch maar vertrokken vanuit het
NS-station Heeze. Op het einde van de straat zagen we plots
een tegemoet komende bus met een zwaaiende Johnny! Dus hebben
we even gewacht! In een grote colonne rijden we door het dorp
richting de Hubertus bossen. Het is een gemengd bos met naald-
en loofhout. Het bos is in engelse landschapsstijl aangelegd
waar
ook kasteel Heeze te bewonderen
is. Het huidige kasteel is een statig, aan drie zijden omgracht
gebouw uit 1660-1665. Achter dit kasteel ligt een ouder gebouw,
dat een overblijfsel is van het oude kasteel Eymerick, uit
de 15e eeuw en deels uit de 16e eeuw. Als we net buiten de
Hubertus bossen zijn krijgt Ria een lekke achterband. Jan
die heel handig is in het banden repareren heeft er vlug een
nieuwe binnenband ingelegd. En even later fietsen we weer
verder richting de Lange Bleeken, Huize Provedentia en het
Epileptisch centrum Kempenhaege. Het terrein ligt in het buitengebied
van het dorp Sterksel en biedt een beschermde woonomgeving
voor zo'n 200 bewoners. Ze wonen verspreid over verschillende
woongroepen. Dan komen we in het dorp Sterksel en via het
buitengebied fietsen we nu naar het natuurgebied de Pan. Het
gebied wordt begraast met het Kempische Heideschapen. Vandaar
uit komen we weer op de verharde weg en zijn in het agrarische
buitengebied van Someren. En even later slaan we af links
af en komen uit op de Somerense heide. Daar krijgen we een
flinke plens bui over ons heen en schuilen even onder de bomen.
Hans en Johnny fietsen door! Nadat het droog is gaat de vader
van Tim nog kijken of dat hij het tweetal nog ergens zag staan.
Maar de heren waren al gevlogen! Jammer dan, als je met een
groep mee gaat moet je ook maar bij de groep blijven.
Dus wij slaan rechtsaf naar het Keelven. In 2003 is hier
het Allemanspad geopend dat voor iedereen toegankelijk en
bruikbaar is. Dit pad is in het kader van het Europees jaar
van mensen met een handicap aangelegd. Op deze manier is
de mooie natuur bij het Keelven voor iedereen bereikbaar
en wij maken daar natuurlijk ook gebruik van! Daarna fietsen
we via een aantal slingerende verharde wegen en komen we
uit bij de Hoyse Hoeve. Het gebied waar de boerderij stond
werd "Hoseij" genoemd.
Dat was een hoger en droog gelegen heidegebied. Later is
de naam verbasterd tot Hoijse. De hoeve is altijd blijven
bestaan en is nu een Pannenkoekenhuis. Gelukkig maar! Mede
hierdoor konden we soep en lekkere pannenkoeken eten! Nadat
iedereen verzadigd was reden we door de Lieropse Heide richting
de Strabrechtse Heide. Dat een uitgestrekt heide gebied
is en omgeven door bossen. Het gebied omvat ruim 1500 hectare.
Ook telt de Strabrechtse Heide een aantal vennen waarvan
het Beuven het grootste ven van Nederland is. Samen met
het Starven en het Witven vormen ze een mooie afwisseling.
Op de open heide vlakte staat een flink briesje en in het
voorjaar is er grove gravel op de fietspaden gegooid. Dus
dat maakte het er niet gemakkelijker op. Maar de bloeiende
heide was weer prachtig! Na tien kilometer tegenwind zijn
we weer terug in Heeze. En bij het station nemen we weer
afscheid en zien we elkaar weer op 3 oktober in Swalmen.
Voor het uitzetten van de route kijk op http://vlinder.blogse.nl/log/handbikegroepmiddenlimburg/fietsroutes-uitzetten.html
.jpg)
